Lootjes trekken: wie geeft wie een cadeautje

Fleur organiseert het jaarlijkse vriendenweekend: van 13 tot 15 maart, een huisje in Zeeland, acht man. In de groepsapp stelt ze voor dat iedereen één cadeautje meeneemt voor wie hij heeft getrokken, maximaal 20 euro. Iedereen is enthousiast, alleen wonen ze verspreid over Utrecht, Rotterdam en Gent. Samen briefjes uit een hoed trekken zit er dus niet in.

Op 1 februari maakt Fleur de groep. Ze zet de acht namen erin, het budget en de datum, en kiest bij Jesse, haar vriend, „Beide kanten op”: zij trekken elkaar niet. Iedereen krijgt meteen een eigen link en zet er een paar wensen in. Op 7 februari trekt Fleur de lootjes. Noor opent haar link en ziet Milan. Meer niet.

Op zaterdagavond liggen de acht cadeautjes op tafel, op elk alleen de naam van wie het krijgt. Om de beurt pakt iemand uit en raadt van wie het komt. Fleur raadt net zo hard mee, want ook zij weet alleen wie zij zelf heeft getrokken: een lijst met wie wie heeft bestaat niet.

Een app is daarvoor niet nodig. Wie meedoet, opent de link in de browser en maakt geen account; alleen Fleur heeft er een. Een andere organisator vertelt hoe een echte avond ging.

Een week voor het weekend meldt Ruben zich ziek. Fleur haalt hem uit de groep, Wichtlify vraagt wie zijn plek overneemt, en de cadeautjes die al ingepakt klaarliggen, blijven gewoon goed.

Bij een uitwisseling zonder feestdag helpt een thema. Voor een weekend weg werkt „iets voor in het huisje” goed: een spel voor de avond, lekkers uit je eigen stad, een boek dat je zelf goed vond. Spreek ook af of jullie na het uitpakken verklappen wie wie had, of dat het geheim blijft.

Zo gaat het ook bij cadeautjes rond het Suikerfeest, alleen is het thema dan het feest zelf.

Voorbeelden voor het budget, wat wel en niet mag en wanneer jullie uitpakken, staan bij de spelregels voor lootjes trekken. Wichtlify verloot zelf geen spullen of prijzen: het bepaalt alleen wie wie verrast.